Gisteren stond ik op met een pijnlijk oor, mijn gehoorgang was wat gezwollen en ik was erg moe. Mijn lichaam laat het altijd voelen als er wat schuurt in mij, klachten vertellen het verhaal en de moeheid laat voelen hoeveel extra energie het kost als er een disbalans is. En klachten vind ik soms even lastig, maar ze helpen mij ook want ze zetten mij stil als ik zelf niet op tijd stil sta en ze zorgen ervoor dat ik de tijd neem om naar de boodschap van de pijn te gaan luisteren.

Afgesloten voelde mijn oor door het zwellen van de gehoorgang. Het spiegelde een afgeslotenheid in mij. En ik weet waardoor het is ontstaan, wat het was. Ik was afgesloten geraakt voor dat wat ik heb ontvangen maar liever niet wilde horen. Woorden hadden mij geraakten en de niet uitgesproken worden nog meer. Het raakte een pijnlijk gevoel in mij en ik heb mijn tranen de ruimte gegeven maar net voor ik de diepste laag raakte ben ik gestopt, daar bleef ik van weg dat zou ik nog wel een andere keer doen. Maar mijn lichaam geeft nu aan dat het uitstellen lang genoeg heeft geduurd. 

Daarom heb ik gisteren de stilte opgezocht en ik ben gaan schrijven, alles vond haar weg naar het papier, waarom het mij zo raakte, wat dit raken mij echt vertelde, ook op die onderste laag! En ik heb gekeken hoe ik mijn afgesloten energie weer kan laten stromen, wat had het nodig? De rest van de dag heb ik rustig aan gedaan om mijn lichaam uit te laten rusten van het opvangen van dat wat pijnlijk voor mij was. En vanmorgen stond ik op en voelt mijn oor alweer veel zoveel beter en is mijn moeheid weer verdwenen. 

Wil je kijken wat jouw klacht te vertellen heeft, welkom!

Liefs Jacqueline