Ons pap die al heel wat jaren de aarde heeft verlaten was deze week bij mij. Hij stond naast mij en het was even geleden dat ik hij zo aanwezig was en we zoveel uitwisselde. Hij gaf aan dat hij vaak bij iemand is die mij heel na staat. Bijzonder want ik heb het eerder gezien dat hij bij haar was een aantal jaren geleden maar het was weer naar de achtergrond verdwenen. Maar hij is dus gewoon nog steeds bij haar. En ik zie het beeld verschijnen waar hij “het engeltje op haar schouder is geweest” en dat  is nog niet zolang geleden. Ik zie waar ze door het oog van de naald is gekropen en ik besef mij dat dit ook anders had kunnen aflopen als dit engeltje (mijn lieve vader) er niet was geweest. Tranen van dankbaarheid voel ik en  tranen van schrik dat het anders had kunnen aflopen voel ik ook. 

En dan is het de volgende dag en vertel ik degene die ik liefheb wat ik heb meegemaakt en ze zegt “ja dat is gebeurd en het ging maar net goed”.  

Dankjewel pap dat je daar was!

Liefs Jacqueline